درمىآيد ، در داخل ميوه تعدادى دانهء قهوه‌اىرنگ در ابعاد سياه‌دانه يا دانهء مغز هل وجود دارد . اين درخت بومى مناطق حارهء آمريكاى لاتين است ولى در حال حاضر توسعه‌يافته به حالت نيمه وحشى در هندوستان ، جزاير موريس ، جزاير آنتيل و مناطق ديگر مىرويد ، در ايران در بلوچستان مىرويد . ميوهء انبهء هندى تركيب شيميايى : در هر 100 گرم گوشت خام داخل ميوه كه خورده مىشود مواد زير وجود دارد ؛ آب 7 / 88 گرم - پروتئين 6 / 0 گرم - چربى 1 / 0 گرم - هيدراتهاى كربن بيشتر قند 9 گرم - كلسيم مالات 20 ميلىگرم - فسفر 16 ميلىگرم - آهن 3 / 0 ميلىگرم - سديم 3 ميلىگرم - پتاسيم 234 ميلىگرم - تيامين 04 / 0 ميلىگرم - رايبوفلاوين 04 / 0 ميلىگرم - نياسين 3 / 0 ميلىگرم - انرژى 39 كالرى بزرگ - پاپائين يا پپسين گياهى - پكتين - مانگىفرين - مانگين - كاريسين - كارپائين - كارپوزيد - فيتوكيناز - سوكروز - تانن - يك مادهء رزينى - مواد رنگى كاروتنوئيد - رنگ زرد پيورى يا يلوداى - ماليك‌اسيد - بنزوئيك‌اسيد - سيتريك‌اسيد - تارتاريك اسيد . ويتامين‌هاى موجود در ميوهء انبهء هندى عبارتند از : ويتامين A 1750 واحد بين‌المللى - ويتامين C 56 ميلىگرم . خواص درمانى : 1 - آن را بخوريد . نيرودهنده و مقوى است ، اشتها را باز و معده را تقويت و سوء هاضمه را بر طرف مىسازد ، مدر و بادشكن است ، ورم پا را كاهش مىدهد . 2 - اگر جايى از بدن را مار گزيده باشد . قسمت بالاى ميوهء نارس آن را گرفته و روى محل نيش مار آن‌قدر بماليد كه خون بيايد . تخم انبهء هندى تركيب شيميايى : اسانس - مواد چرب - هيدراتهاى كربن - تانن - كلسيم - منيزيم - فسفر - آلكالوئيد - گلوكوزيد - ساپونين - اولئوديستآرين - گاليك‌اسيد - يك سولفور كه مادهء قابل توجه كارپازمين مىباشد . خواص درمانى : آن را بخوريد ضد انگل است و تشنگى را بر طرف مىسازد ، براى معالجه اسهال خونى مؤثر است ، براى كنترل و مداواى سم حشرات مفيد مىباشد ، قاعده‌آور است و زن‌ها در اوايل تشكيل جنين مىتوانند آن را براى سقط كردن جنين مصرف كنند . تذكر : مصرف زياد از حد آن ممكن است ايجاد فلج و بىحسى در مراكز عصبى نمايد و قلب را نيز ضعيف نمايد .